
Met liefde terug kijken en verder gaan!
Met liefde terugkijken en verdergaan
Morgen is het zover. Toch merk ik dat mijn zenuwen een beetje omhoogkomen. En dat mag er zijn.
Als ik terugkijk op de afgelopen tijd, voel ik vooral dankbaarheid. Ik heb deze reis helemaal op mijn gevoel gedaan. Niet met een vastomlijnd plan, maar door te luisteren naar wat voor mij goed voelde.
Uit dankbaarheid naar de paarden toe, voor wat ze mij hebben laten zien en geleerd. Maar ook uit dankbaarheid naar mezelf. Omdat ik mezelf deze ervaring heb gegund en er iets moois van heb gemaakt.
Het is een reis geworden waar ik met een warm gevoel op terugkijk. Een reis die ik straks een mooie plek mag geven, zodat ik tegen mezelf kan zeggen: dit was het. Dit heb ik gedaan en dit mag ik afsluiten.
Dat voelt niet als iets achterlaten waar ik spijt van heb. Integendeel. Ik wil juist met liefde terugkijken op wat is geweest, zonder het allemaal mee te hoeven blijven dragen.
Ik merk dat ik steeds beter voel waar ik mijn tijd en energie aan wil besteden. Wat mij goed doet, wat mij blij maakt en wat mijn leven mooier maakt. En daarin wil ik steeds meer mijn eigen keuzes maken.
Ik hoef niet overal iets van te vinden, niet alles op te lossen en niet voortdurend bezig te zijn met wat er nog anders of beter kan. Ik mag ook gewoon genieten van wat er nu is.
Daar ligt voor mij op dit moment een mooie uitdaging. Meer rust vinden, dingen loslaten en mezelf de ruimte geven om gewoon te zijn.
Ik voel dat ik me verder wil verdiepen in kruiden en sjamanisme. Dat zijn wegen waarop ik nog veel mag ontdekken en ervaren. Ik hoop daarin nog meer rust te vinden en steeds beter te voelen wat ik mag loslaten. Niet omdat ik mezelf steeds opnieuw moet veranderen, maar omdat ik dichter bij mezelf wil blijven en meer wil genieten van het leven.
Ik ben 56 lentes jong en als ik kijk naar waar ik nu sta, ben ik trots op mezelf. Niet omdat alles altijd gemakkelijk is geweest, maar omdat ik mijn eigen weg blijf zoeken en steeds bewuster keuzes maak die bij mij passen.
Ik hoef niet te weten hoe alles verder zal lopen. Ik mag vertrouwen op mijn gevoel, mijn ervaringen meenemen en nieuwsgierig blijven naar wat er nog op mijn pad komt.
Voor nu wil ik vooral stilstaan bij wat deze reis mij heeft gebracht. De paarden, de ervaringen, de inzichten en het plezier van iets doen wat vanuit mezelf is ontstaan.
Ik omarm deze reis in liefde, voor alles wat ze mij heeft gebracht en vooral ook uit liefde voor mezelf.
En daarna ga ik weer verder. Met ruimte voor nieuwe ervaringen, met kruiden en sjamanisme, met momenten van rust en met meer aandacht voor de dingen waar ik echt van geniet.
Niet omdat ik ergens moet komen, maar omdat ik het leven dat ik nu leef steeds meer wil waarderen.
En dat voelt goed.
Liefs,
Marina
